روز کارگر در راه است ، رهبران کارگری هنوز در زندانند

                                               ن: افق کارگری www.forsosialicm.blogfa.com

هدف از نوشتن این مطلب نه تکرار اخبار اعتراضات کارگری ، دانشجویی و زنان ، بلکه تلاشی هرچند کم برای ارائه راهکاری است که در سطح بین المللی از جانب مدافعان طبقه کارگر انجام شده است که لازم می نماید در سطح وسیعتری در سراسر ایران نیز برای آزادی فعالین و رهبران کارگری انجام شود .چیزی که می خواهم به آن اشاره کنم این است که مبارزات دوره اخیر و اعتصابات واعتراضاتی که در سال گذشته به راه افتاد نشان از بی تأ ثیر بودن رعب وحشتی است كه رژیم اسلامی در فضای ایران براه انداخته بود هرچند که رژیم اسلامی برای سرکوب این جنبشها می کوشد و رهبرانی چون محمود صالحی، ابراهیم مددی، و مصور اسانلو  را به زندان می کشد و آنهارا چه از لحاظ روحی وچه جسمی شکنجه میکند اما این رهبران به قول مارکس: ما کارگران در راه مبارزه چیزی را نداریم که از دست بدهیم بجززنجیرهایمان و همان طور در زندان هم مقاومت می کنند و با اعتصاباتی که در داخل زندان می کنند در این چارچوب است ونشان از بی تأثیربودن ایجاد این فضا حاکم بر جوسیاسی ایران میباشد.همان طور که مشاهده می کنیم در خارج از کشور هم با به راه انداختن اعتراضات پی درپی فعالین چپ و کارگری و جریانات سیاسی کمونیست ، وبا براه انداختن کمپین در حال مبارزره هستند واین رفقا را هرگز تنها نمی گذارند. در داخل ما شاهد این بودیم که در 16 آذر روز دانشجو در ایران تعداد زیادی از فعالین چپ و رادیکال رابه زندان انداختند و این فعالین خودشان را از این اعتراض هم جدا نکردند بلکه تمام شعارهای آنها متحد ومتشکل بودن آنها تا رسیدن به خواستهایشان با طبقه کارگر بودند ، شعار دانشجویان در اعتراضات اخیر این بود که ( کارگران ، زنان ، دانشجویان ، اتحاد اتحاد..... )  و اینهم نشان از رادیکال شدن این جنبشها بود و بایستی در اینجا این را هم بگویم که این بارهم یک صدا و هماهنگ به میدان بیایم که این رهبران سرشناس را دوباره به میدان مبارزه باز گردانیم همان طور که در خارج از کشور کمپین راه می اندازند و از هیچ کوششی دریغ نمی کنند وبا اعتراضات خودشان می خواهند خواستهای این فعالین که خواسته های  انسانی است را به گوش جهان برسانند وماهم بایستی در ایران با این اتحاد عمل و متشکل و سازمان یافته به میدان بیایم و برای آزادی این رهبران بکوشیم ویک بار دیگر نشان دهیم که دنیای بهترممکن است اگرچه در راه تحقق آن به پستی و بلندیهای زیادی برخورد کنیم. این اتحاد عمل و تشکل یافتگی ما است که می تواند خواسته هایمان را به هدف خود برساند و هیچ قدرت امپریالیستی هم نمی تواند در برابر متشکل بودن و هم صدا بودنمان به ایستد پس همصدا شعارهای همبستگیمان را سر دهیم تا رسیدن به آرمانهای انسانیمان.

زنده باد سوسیالیزم

زنده باد آزادی برابری

زنده با اتحاد طبقاتی طبقه کارگر